Babie lato

...albo babskie... koniec w każdym razie, robi się zimno, zdarza się marzyć o czapce, zwłaszcza, kiedy wieje.
Trochę się u mnie pozmieniało. Studiów jeszcze nie skończyłam, ale pracuję nad tym. Pracuję też jako wolontariuszka w Centrum Badań Kosmicznych (woohoo, prawie jak Turanga Leela czy inna Ripley).

obrazek z http://ripleyhicksartgalery.weebly.com

Nic kosmicznego, tłumaczenia na język obcy (ha, jednak jakiś Obcy w tym kosmosie się czai!) i korespondencja z zagranicą. W zasadzie powinnam siedzieć i tłumaczyć plakat (pewnie jak opublikuję tę notkę, to tłumaczenie będzie zrobione). Albo siedzieć i przygotowywać się do rozmowy kwalifikacyjnej, bo poza kosmosem i językami, moje zainteresowania są zupełnie przyziemne, i interesuje mnie znalezienie stałej pracy z regularną wypłatą. 20 lat temu w ogóle o czymś takim nie myślałam, miałam jakieś bardziej fantazyjne marzenia (dobra, nadal mam, ale są priorytety i teraz wiem, jak się takie marzenia realizuje, no).

Przyziemne rzeczy też potrafią zresztą być ładne. Trzeba tylko patrzeć pod nogi.

Rybka śmiga między krzakami

Nartnik

No i póki co w zasadzie tyle. Staram się wyrabiać, nadążać, pisać... Zmuszam się do klejenia decoupage'u, co jednak słabo wychodzi. W planach mam przejrzenie zawartości szafy i wystawienie części ubrań na vinted (na pewno pójdą 2 pary skórzanych spodni i 2 swetry, w tym 1 ozdobny). W planach pozostaje też ogarnięcie Excela, co może się w życiu przydać – nigdy nie wiadomo, w końcu muszę się za to wziąć.